Dün akşam EGS’deki küçük 23 Nisan gösterimizden sonra oğluşumuzun karnı acıktı. Yemek için üst kata çıktık, 2 alternatif sunduk. Hem yemeği hem de ortamı sevdiği için (garson abilerimiz sağolsun) Bay Döner’de döner yemeyi tercih etti. Oturduk çekirdek aile, verdik siparişimizi, bekliyoruz.
Sorular başladı elbet: Orada ne yazıyor, burada ne yazıyor, sürekli okuyoruz.
Deniz: – Ebru, bak oradaki yuvarlağın üzerinde noktalar var. O göz.
(Bay Döner’deki “ö” üzerine konuşuyoruz)
Ebru- Evet Denizcim, gerçekten göze çok benziyor. Harflerden oluşan bir yazı bence. (Öff ya, ne kadar da gerçekçiyiz biz yetişkinler….bırak bir çocuk hayalini yaşasın, yok ille düzeltip, “gerçeklikle” ilişkilendireceğiz…)
Deniz- Hangi harf Ebru o?
Ebru- Öküz’ün “Ö”sü Denizcim!
Ve konuşmanın gerisini devralan Tolga- E yuh yani, Ördek’in Ö’sü deseydin bari!
Ve dakikalarca gülen Deniz ve ben!
