Damara-Çocuk aracılığıyla yeni bir kitap keşfettim: Çocuğunuzla Birlikte Büyümek.
Sanırım tüm kitabı buraya alıntılayacağım…
Bugüne kadar “Çocuk” konusunda epey bir kitap okudum, kendi inanç ve görüşlerime uyanları birebir Deniz ile yaşadıklarıma da uyarladım, oldukça güzel tecrübeler de edindim ama bir türlü bu birikimi yazılı bir materyal olarak sentezleme kabiliyetini gösteremedim, gösteremiyorum….Ne zaman ki çalışkan & planlı&programlı & düşündüğünü hemen eyleme döken kişiler bu sentezleme işini yapıyorlar, pek bir memnun oluyor, bol bol reklam yapıyor ve teşekkürlerimi gönderiyorum.
Tüm ebeveynler bu kitabı mutlaka okumalı, özellikle KONTROLCU ebeveynler…
“…Kontrol etmenin hiç faydası yoktur, çünkü insanların doğasında kontrole direnmek vardır. İster nazik bir şekilde baskı uygulayın, ister kapalı bir şekilde yönlendirmeye çalışın, uyguladığınız kontrol yöntemleri sadece çözmeye çalıştığınız sorunlara yol açar.
Hayatını kendisi çizen bağımsız bir çocuk, yapıcı bir şekilde davranır çünkü böyle davranmayı ister. Davranışları, korku veya takdir ihtiyacından değil, mutluluk ve sevgiden kaynaklanır.
İşlerini yapmasını, sessiz olmasını, ağlamaya son vermesini, yemeğini yemesini vb. nasıl ‘sağlayabilirim?’ şeklindeki tipik sorular, çocuğu kontrol etme isteğimizi gösterir. Çocuğun, ebeveyninin isteğini ‘yerine getirmesini’ sağlamakla ilgilidir. Çocuk, kendi isteğinden vazgeçmelidir, yani kendinden vazgeçmelidir. Fakat çocuklarla ilgili sorunların çoğu, çocuğun kendi isteğinden vazgeçmesinden kaynaklanır. Ancak hayatını kendisi yönetebilen bir çocuk yapıcı şekilde davranır çünkü davranışları öfke, korku ve stresten değil, mutluluk ve sevgiden kaynaklanır.
Çocuğunuza hayatını yönetebilecek kadar güvenme cesaretini gösterebilirseniz, çocuğunuzun özgün isteklerine ve tercihlerine hayran kalacağınız son derece tatmin edici bir ebeveynlik deneyimi yaşarsınız. Bu koşulsuz bir sevgidir; çocuğunuzun nasıl olması gerektiği yönündeki düşüncenizi değil, çocuğunuzu sevmektir. Sevgi ancak koşulsuz olduğunda sevgidir. Sevgi, herhangi bir davranış veya başarı karşısında sunular bir ödül olarak kullanıldığında, artık sevgi olmaz; ‘ver ve karşılığını al’ şeklinde bir ders haline gelir.”
