Ailecek zorlu zamanların içinden geçtiğimiz ve türlü şekillerde kendimi ayakta tutarak daha da güçlenmeye çalıştığım bir dönemde, Nihan‘ın yazısı ve yağmurun ardından olanca canlılığıyla bana “Merhaba” diyen Gökkuşağı kocaman bir UMUT armağan etti bugün günüme…
“Somewhere over the rainbow”u hatırlayarak gülümseyebildim yine 
İşte hayat böyle bir şey. Bir yönden bir etki geliyor, olanca kuvvetiyle vurup, bir medcezir edasıyla yavaşca çekiliyor ruhunda, yüreğinde, bilinçaltı ve bedeninde izi kolay kolay silinmeyen yaralar bırakarak…
Diğer yandan, kapkaranlık gökyüzünde bir anda seni tekrar hayatın doğasına aşık eden ve “Yaşamak Güzel Şey be Kardeşim” dedirten renk geçişleriyle gökkuşağı çıkıp, alıveriyor o hüznünü yerine bol tomurcuklu Umut taneleri bırakarak…
Bir arkadaşım çocuğu ile birlikte yaşadığı gelişim dönemlerini anlatıyor mutlulukla. Evlerindeki sıcak ortamı düşünüp hemen gülümsüyorum, o minik yavrucağın yaşadığı huzur ve mutluluğu o kadar iyi biliyorum ki çünkü. İşte diyorum, işte, asıl hayat bu, bir Çocuğun gözlerine bak ve sakın pes etme!
