My Innersky

Tatsız bir Perşembe. Bir an önce çıkıp oğlumun yanına gitmek istiyorum.
Bu sabah vapurda bitirdim kitabı. Ama aynen Nihan‘ın dediği gibi, hiç elimden bırakasım yok. Oku oku oku, nereye kadar, önemli olan içselleştirebilmek ve hayatına katabilmek bu bilgileri ama her okuduğum satır yeni bir bakış yeni bir moral yeni bir dinamizm katıyor Deniz ile olan ilişkilerime.
Dün akşam Sports‘da arkadaşların çocukları da vardı, onlar yüzdü, eğlendi, biz onları izledikçe memnun olduk. Onlara karşı olan yönelimim bile değişmiş, oynarken ve konuşurken onlarla dikkat ettim kendime de, sanki onlardan biri gibiydim..
Çocuklar müthiş varlıklar!

Kitabın son paragrafını not alıyorum buraya bilgisayarı kapamadan.

“Bizim amacımız, çocuklarımızın benlik bilinçlerine asla zarar gelmeden büyümelerini sağlamak gibi olanaksız bir şeyi başarmak değil! Böyle bir hayat olamaz ve çocukları gerçek hayatın deneyimlerinden korumak onları sadece zayıflatır. Bunun yerine, çocuklar, gerçeklerle yüzleşerek duygusal anlamda güçlü ve dirayetli bir şekilde büyümeliler. Bizim amacımız, çocuklarımızla aramızda, onların tüm duygularını ifade edebildikleri ve sahip oldukları değere inandıkları, sevgi dolu ve korku içermeyen bir ilişki kurmak. Böylece onlar da, kendilerine anlamlı bir yaşam kurmak ve diğer insanları olumlu bir şekilde etkilemek için ihtiyaç duydukları özgüveni kazanmış olurlar.

Çocuğunuzu olduğu gibi kabul ederek, kendisi için seçtiği yolu onaylayarak, sevginizi ve takdirinizi içten bir şekilde göstererek, sahip olduğu değere inanmasını sağlayın. Bu, hiçbir beklentinin, çocuğunuza olduğu haliyle değer vermenize engel olmaması demektir.”

Naomi Aldort, Çocuğunuzla Birlikte Büyümek – Bir Rehber Kitap-