Aylardır günlerdir yoğunluğu birbirini aşan bir sürü olay yaşıyorsun, sonra gelip hiç ilgisiz bir konuda bloga yazı yazıyorsun. Burası da böyle bir platform işte. Birikim birikim birikim, nihayetinde iki küçük satır sonuç:)
Evde kendime küçük bir sunak oluşturmaya karar verdim. Kendime ait, kendi içselliğimle bulaşabileceğim, taş, mum, çiçek, kristal, su, koku…ne varsa kullanabileceğim, tüm Evren ve İnsanlığı “Işık” içinde düşleyebileceğim küçük bir mekan. Şiddetle ihtiyacım var. Kendi özelimi yitiriyorum gitgide. Her gün bu sunakta yaşam için şükranlarımı sunup, tüm yaşamı kucaklayan dualar edebileceğim birkaç dakika geçireceğim. Biliyorum, çok iyi gelecek…
Tüm insanlık olarak zor zamanlar yaşıyoruz. Dünyamız da zor zamanlar yaşıyor. Bu zamanlarda ayakta kalabilmenin sırrı, Sandra Ingerman’ın nefis ifadesinde olduğu gibi “Sevgi dolu bir alanı muhafaza etme gücü”nü yitirmemekte.
Bu muhteşem kadının sitesinde her ay yayınladığı “Dönüşüm Mektupları”nı okumanız dileğiyle…
