Interstellar…İzliyorum, İzliyorum, Ağlıyorum…

Ve yine ve yine…
Oturdum, izledim, yine ağlıyorum, içim taşarcasına, tüm insanlık adına, herkesin acısını ta göğsümün ortasında hissedercesine…
Bu Gezegeni çok seviyorum,
Bu devre, bu okul her ne şekilde kapanacak olursa olsun, burada yaşamayı, Uzay ve Zamana tabi olmayı,
Sevmeyi, dokunmayı, sarılmayı, İnsanları ve oğlumu çok seviyorum.

Yarın dediğimiz zaman diliminde gözlerimizi açacak mıyız bilmiyorum oğlum,
ama unutma, her nerede olursak olalım, Uzay ve Zamanı aşan tek güç bizi birbirimize bağlı tutmaya devam edecek.

Sana aktarabildiklerim kulağında her daim çınlasın ve göz kapakların altında saklı dursun,
Sesim ihtiyacın olduğunda her an seninle olsun.

5 boyutun içine hapsolmuş bu güzel gezegendeki varlığmız vazifesini yerine getirerek tekamülüne devam etsin.

Dünyaya uzanmana aracılık etme vasfıyla,
Annen

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.