Fena gömmüşüm.
Kaç kilometre kazdıysam, yaşamlar boyu çıkmamacasına gömmüşüm.
KORKU ile. KAÇIŞ ile. Doğru kişilik geliştirme hedefinde, kendimden kaça kaça meğer kendimi başka biri sanarken..
Atalar, kolektif bilinçaltı, kültürel empozisyonlar, geçmiş yaşamlar, diğerlerinin hayalleri üzerinden yaşama tutunmaya çalışan kimlikler…
Her birinin kendini tezahür ettirmeye çalışan duygu hallerini birbirine dolanan uçurtma ipleri gibi düğüm haline getirip bir güzel gömmüşüm.
Düğümün en dışındaki bağda ise sadece KENDİME ait duyguların çarpıcı bütünlüğü var.
Artık görmekten kaçamayacağım, hissetmekten daha fazla uzak duramayacağım.
Ground’ım yerle bir olmak ve yeniden doğmak arzusunda:)
Önce duyumsayarak. Bedenimin çeşitli bölgelerinde ağrılar şeklinde beliren sızıları dinleyip duyumsayarak.
Yanıyor mu, acıyor mu, genişliyor mu, sıkıştırıyor mu…
O duyumların akışına izin vererek getirdiği hisse bakarak..
Bırakmak..
Gel..seni görüyorum…bir süre kalalım birlikte…geç içimden…kabulümsün…her şeyimle, her şeyinle…biz Bir’iz…
Dr.Gabor Mate, ‘we closed our hearts and forgot our feelings’derken, gözlerimden süzülen yaşlar en çok disconnect olan Kendim içindi.
Bir insan bunca zaman kendi ihtiyaçlarına nasıl bu kadar kör kalıp da,
başkalarının hayallerini gerçekleştirmeye kendini sorgusuz sualsiz adayabilir?
Üstelik kendi mutlak gerçeğinin bu olduğundan son derece emin bir safdillik içinde.
Pes doğrusu.
Sen var olmazsan, Evren var olmaz!
O kadar biricik, o kadar eşsizsin!
Almış planını uzanmışsın dünyaya, usul usul görüyorsun vazifenin gerekliliklerini.
Ama en temel vazifen kendini yaşaman önce!
O planın öznesi SENSİN, diğerleri plandaki oyuncular..
Kendini gör, bedenine bak, gözlerinin içinden kendine gülümse.
Şefkate, sevgiye, ilgiye ihtiyaç duyan Kendini şefkatle sar. Kendinden kendine önce.
Sonra aç kalbini, Seni gören başkalarının ilgi ve şefkatinden de nasiplen.
Vermek kadar almaya da uyumlan. Ben kibrini geride bırak. Talep et, ihtiyacım var de.
Kendi özgünlüğünü, her şeyinle, arızalarınla, aptallıklarınla, saflıklarınla, İnsanlığın iyiliği için çarpan kalbinin temizliği ile onurlandır.
Buna değersin! Hepimiz buna değeriz…
‘Reconnect with yourself.
It’s a pleasure and joy’ derken Dr.Mate,
kalbimden taşan bir coşkunluk ile bi temiz ağladım için için…sadece ağladım, bıraktım gelen aksın, ben hissedeyim.
Bu bir LOVE YOURSELF duygusuydu ve çok sevdim, çok iyi geldi.
Her gelen farkındalık ile bir kabuk açılıyor adeta ve ne kadar derin gerçekten.
Senelerdir kendini sevme balonu içinde KENDİMİ başka biri sanıyormuşum meğer 
Ve bu nasıl komik nasıl tatlı bir ayıştır
Sen busun, daha ne arıyorsun?
You are the present in the moment.
Going to ground and love yourself!
24.Eylül.2018
