Öyle ağır…öyle zor…öyle acı ki bu ülkede yaşamak…
205 kişi…
Kader mi? Hayır, buna inanmıyor ve buna sığınmak istemiyorum!
Cevap da istemiyorum!
Sadece İnsanca, İnsan’a yaraşır şekilde, çocuklarımız ve ailelerimiz ile mutlu & huzurlu ve AYDINLIK bir ülkede, herkesin birbirine sarılarak yaşayabileceği bir ülkede, İNSAN’ın her türlü İnsan olmak HAK’ının korunduğu bir ülkede yaşamak istiyorum!
Bir sabah, bir sabah da olsa gözlerimi açtığımda AYDINLIK görmek istiyorum.
Güzel haberlerle gülümsemek istiyorum! YARIN acaba ne olacak endişesi ile uyanmak istemiyorum!
Hayır, benim gözümde değil kusur! Bakışımda da değil!
Ayakların baş, Baş’ların ayak olduğu bu ülkede çok YANLIŞ var.
Bitecek, ama ne zaman? Dayanacak gücümün, gücümüzün kalmadığını hissediyorum.
İçim acıyor, yutkunamıyorum, bir lokma su geçmiyor boğazımdan…
Lütfen Tanrım, lütfen bize yardım et…
Kendi içimizdeki kaynaklardan güç alıp, kendi aydınlığımızı yaratabilmemiz, inancımızı kaybetmememiz için bize yardım et…
Ne olursun…
